|
Konsultacje w Akademii Brainers
Historia literatury polskiej
Wiek Dwudziesty
Porządkowanie ogromnego materiału tekstowego będzie nadrzędną kwestią nurtującą słuchaczy kursu. Poezja, proza i dramat tego okresu przedstawione zostaną w sieci sprzecznych częstokroć kontekstów, jakim podlega tekst literacki oświetlany przez inny (inne) tekst (teksty), co daje tak charakterystyczną dla literatury najnowszej otwartość poznawczą na różnego typu uwarunkowania: społeczne, historyczne, kulturowe, antropologiczne. Tak pojęta literatura staje się rodzajem antropologii, której centrum stanowi poznanie siebie, poznanie człowieka poprzez analizę jego wytworów (teksty). Stąd tak istotne dla tego okresu staną się nie tyle autobiografie, pamiętniki czy wspomnienia, a parodie, pastisze, przeniesienia (transpozycje). Ponieważ ogromny wpływ na kształtowanie się postaw twórczych literatury dwudziestego wieku miały uwarunkowania historyczne: dwie wojny światowe, okres międzywojnia i światowy kryzys, doba PRL–u, emigracja polityczna, przełom roku 89 – wątek ten będzie kluczowy w takich literackich problematykach, jak poszukiwanie właściwego wyrazu: awangardowość i tradycja, literackie świadectwo, doświadczenie graniczne (śmierć, wojna, Holokaust, łagry i lagry), tematyka pogranicza (kresowości), świata rzeczy, czy wzrastającego zagubienia w miejskiej topografii czy poszukiwania wsobnej tożsamości płciowej.
Różnorodność, bogactwo i obfitość to znak rozpoznawczy twórczości tego okresu, sygnowanej takimi choćby nazwiskami, jak: Leśmian, Tuwim, Iwaszkiewicz, Lechoń, Wierzyński, Przyboś, Peiper, Czechowicz, Schulz, Gombrowicz, Witkacy, Kaden-Bandrowski, Żeromski, Nałkowska, Kuncewiczowa, Baczyński, Gajcy, Borowski, Herling-Grudziński, Białoszewski, Konwicki, Stryjkowski, Wojdowski, Mrożek, Różewicz, Herbert, Miłosz, Szymborska, Barańczak czy Chwin, Głowacki, Tokarczuk, Gretkowska, Stasiuk, Myśliwski, Pilch, Witkowski, Masłowska.
Powrót do strony konsultacji z histori i literatury polskiej
Powrót do strony konsultacji
|
|
